บทที่ 101 ชีวิตแลกด้วยชีวิต

“ทิ้งปืนสิวะ เดี๋ยวมันยิงลูกกู”

อลันตะโกนก้อง แม้เขาจะเห็นแก่ตัว และโลภมาก แต่เขาก็รักลูกทุกคนแม้จะไม่เคยแสดงออกก็ตาม

ลูกน้องที่อยู่ในโกดังวางปืนลงกับพื้นแล้วยกมือขึ้นทั้งสองข้าง ก่อนจะค่อยๆ ถอยหลังออกไปจากโกดัง เหลือไว้เพียงรัฐมนตรียาสต์ โรเบิร์ต และอลัน ที่ถึงแม้ว่าจะทิ้งปืนลงที่พื้นแล้ว แต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ