บทที่ 4 เธออยู่ไหน
เธอทนทุกข์ทรมานอยู่หลายปีเพราะสงสารแม่ที่พ่อแทบไม่เหลียวแล แม้จะให้เงินทองและของมีค่ามากมายจนเธอกับแม่ใช้จ่ายอย่างไม่มีวันหมด แต่สิ่งที่แม่ของเธอต้องการที่สุด มีแค่ความรักความเอาใจใส่จากเขาเท่านั้น ซึ่งมันไม่มี
นี่จึงเป็นเหตุผลให้เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อจะพาแม่กลับประเทศไทย กลับไปอยู่ในที่ที่เราสองแม่ลูกเคยมีความสุขและจะไม่กลับมาวุ่นวายกับเขาและครอบครัวของเขาที่นี่อีกเลยตลอดชีวิต
โอกาสนั้นมันวิ่งเข้ามาหาเธอเอง เมื่อพ่อขอให้เธอไปสมัครงานเป็นเลขาของแมทธิว เฮย์ส เพื่อล้วงข้อมูลการประมูลโปรเจกต์ใหญ่ที่ทุกบริษัทอยากได้
เธอตอบตกลงทันทีภายใต้ข้อแม้ว่า ถ้าเธอทำสำเร็จ ขอให้พ่อปล่อยเธอกับแม่กลับประเทศไทย และไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกันอีก
ตอนนั้นพ่อดูตกใจนิดหน่อย แต่ก็ตอบตกลงในที่สุด เธอจึงลาออกจากงานที่เดิมและเข้ามาสมัครงานที่บริษัทของเป้าหมายทันที
ทุกอย่างราบรื่น หลายเดือนที่ผ่านมาเธอทำงานด้วยความสบายใจ แม้มาเฟียคาสโนว่าคนนั้นจะชอบมองเธอแปลกๆ และชอบหงุดหงิดทุกครั้งที่พาเธอออกไปพบลูกค้า แต่การได้อยู่ใกล้ชิดกับเขา ก็ทำให้เธออดทึ่งในความเก่งของเขาไม่ได้
แต่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา เมื่อเธอพิสูจน์ตัวเองจนเขาไว้ใจ เธอก็ได้ข้อมูลที่พ่อต้องการมาอย่างง่ายดาย ไม่น่าเชื่อจริงๆ ว่าคนเก่งๆ ฉลาดๆ อย่างเขาจะสะเพร่าและประมาทอย่างนี้
“หวังว่าพ่อจะรักษาสัญญานะคะ พรีมขอบคุณมากค่ะ ที่เลี้ยงดูพรีมกับแม่มาตลอดหลายปี แต่หลังจากนี้ พรีมขอดูแลแม่เอง ครอบครัวของพ่อก็จะได้สบายใจด้วย”
อลันมองหน้าลูกสาวที่เกิดจากความรักของเขากับผู้หญิงที่เขารู้สึกรักจริงๆ พริมาเป็นเด็กดีและไม่เคยทำให้เขาผิดหวังแม้แต่เรื่องเดียว ที่จริงเขาก็ไม่ได้อยากจะปล่อยสองคนนี้กลับไปไกลหูไกลตา แต่คนอย่างเขา ต่อให้รักใครแค่ไหน ก็ไม่มีอะไรสำคัญเท่าตัวเอง บริษัท ผลประโยชน์ และศักดิ์ศรีของตระกูลอีกแล้ว จึงยอมปล่อยลูกและเมียให้ออกไปจากชีวิตของเขาแต่โดยดี
“จะไปเมื่อไหร่”
“คืนนี้ค่ะ พรีมจองตั๋วไว้แล้ว”
“ให้พ่อเอาเครื่องบินส่วนตัวไปส่งดีกว่า ไม่รู้ว่าป่านนี้ไอ้แมทธิวมันจะรู้ตัวหรือยัง”
“ต่อให้รู้ ก็คงยังงมตามหาพรีมไม่เจอหรอกค่ะ ที่ห้องพรีมไม่ได้เก็บของอะไรสักอย่าง คงน่าจะซุ่มรอพรีมอยู่ที่ห้องมากกว่า”
“มันเป็นคนฉลาด เราไม่ควรประมาทคนอย่างมัน”
“ไม่มีหลักฐานอะไรที่เชื่อมเราถึงกันเลย นอกจากแค่อาจจะคิดว่าพ่อจ้างพรีมมา น่าจะยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ตามพรีมยังไม่เจอหรอกค่ะ”
“ถ้างั้นพ่อจะให้คนของพ่อไปส่งพรีมที่สนามบิน”
“ค่ะ แบบนั้นก็ได้”
“ได้เรื่องแล้วครับบอส”
ลุคพรวดพราดเข้ามาในคอนโดมิเนียมสุดหรูของเจ้านายหนุ่มที่กำลังนัวเนียกับดาราสาวชื่อดังอยู่บนเตียง
แมทธิวผละห่างจากร่างเย้ายวนเปลือยเปล่า แล้วเสยผมลวกๆ เพื่อระบายความหงุดหงิด เริ่มตั้งแต่เช้าที่รู้ว่าพลาดงานสำคัญ แถมยังมาหงุดหงิดที่รู้ว่าสาวสวยที่เขาจ้องอยากจะจับเธอขย้ำบนเตียงเป็นหนอนบ่อนไส้ จึงเรียกดาราสาวที่เคยสนุกกันมาแล้วครั้งหนึ่งในงานปาร์ตี้วันเกิดเพื่อนรักของเขาให้มาช่วยระบายความเครียด แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ระบายอะไรออกมาสักนิด ไอ้เจ้าลุคตัวดีก็เข้ามาขัดจังหวะอีก
“คุณกลับไปก่อน ผมมีงานสำคัญต้องทำ”
มาเฟียหนุ่มลุกขึ้นมายืนเต็มความสูง โชว์เรือนร่างเพอร์เฟคที่มีลอนกล้ามเนื้อสวยงามและท่อนเนื้อใหญ่โตที่ยังแข็งเขม็งน่ากลัว เขาหยิบเสื้อผ้าที่ถอดกระจายขึ้นมาใส่อย่างรวดเร็ว แล้วเดินตามผู้ช่วยคนสนิทออกจากห้องนอนไปคุยกันที่ห้องทำงานที่อยู่ข้างกันทันที
“ว่าไง ถ้ายังไม่ได้เรื่องจริงๆ ฉันจะอัดนายให้น่วมเลย”
“เอ่อ ขอโทษครับบอส ผมไม่รู้ว่าบอสเรียกผู้หญิงมานอนด้วย”
“มันเครียด ไม่มีที่ระบาย”
“เอ่อ ครับๆ ถ้าจบเรื่องนี้แล้วผมจะเรียกมาคลายเครียดให้บอส 3 คนเลยนะครับ”
“อืม ว่ามา”
“คุณพรีม เป็นลูกนอกสมรสของไอ้อลันกับเมียคนไทย ไอ้อลันพามาอยู่ที่นี่ด้วยตั้งแต่เธอยังเด็ก แต่ไม่มีการรับรองบุตร ไม่มีการออกสื่อ ไม่มีใครรู้นอกจากเด็กในบ้านและครอบครัว”
“แล้วตอนนี้พริมาอยู่ไหน”
“เธอหายเข้าไปในคฤหาสน์ของไอ้อลัน แต่แปลกมาก มีการจองตั๋วกลับประเทศไทยเป็นชื่อเธอ ไม่รู้ว่าจะเดินทางจริงๆ หรือเป็นการสับขาหลอก เพราะไอ้อลันมันไม่น่าปล่อยให้ลูกมันขึ้นเครื่องบินกลับไทยเอง ทั้งๆ ที่เพิ่งล้วงคอมาเฟียอย่างบอสแบบนี้หรอกครับ”
แมทธิวกัดกรามกรอด คิดทบทวนว่าจะทำอย่างไรต่อไป เพราะถ้าเธอใช้บ้านพ่อของเธอเป็นหลุมหลบภัย เขาเองก็คงทำอะไรเธอไม่ได้ง่ายๆ
