บทที่ 48 ยังจะปากดีอีกไหม

เขามองหน้าคนตัวบางที่ปรือตาขึ้นมามองเขาช้าๆ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความปรารถนาเสียจนเขาใจสั่น อยากจะตอกกระแทกเธอแรงๆ ไม่นับให้สาแก่ใจ

“อย่ามองผม ด้วยสายตาแบบนั้น”

“ทำไม ทำไมจะมองไม่ได้ นายเป็นใคร ฉันเป็นใคร”

คนตัวโตกัดกรามกรอด นึกฉุนที่พอมีสติเพียงนิดก็พ่นวาจาร้ายกาจ ถือตัวและเชิดหยิ่งใส่ทุกคนอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ