บทที่ 59 ต้องการฉันหรือเปล่า

คนตัวบางที่นอนหันหลังบนเตียงปิดเปลือกตาลงให้น้ำตาไหลหยดลงบนหมอน เธอตื่นตั้งแต่ได้ยินเสียงออดหน้าห้องแล้ว นึกว่าอาหารที่เธอได้ยินเสียงเขาโทรสั่งแว่วๆ ในโสตประสาทมาส่งเสียอีก ที่ไหนได้ เสียงทุ้มที่แสนคุ้นเคยทำเธอนอนตัวเกร็งไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวในตอนแรก

แต่พอฟังสิ่งที่เขาพูดออกมาแต่ละอย่าง มันช่า...