บทที่ 67 ชอบให้พรีมหึง

“ผมชอบให้พรีมหึงผม”

เธอเงยหน้าขึ้นมามองเขาทันทีที่ได้ยินแบบนั้น และก็เห็นว่าเขายิ้มให้เธออยู่ ดวงตาที่เคยคมดุไร้ชีวิตชีวากลับไหวระริก

“ผมจะไม่ไปพิสดารกับใครทั้งนั้นแหละ มีแค่คุณคนเดียวก็พอแล้วพรีม”

เธอไม่อยากจะเชื่อเลย นับวันเธอกับเขายิ่งผูกพันกัน เขาทำดีกับเธอมากขึ้น พูดดีกับเธอมากขึ้น แล้วก...