บทที่ 96 อยากเห็นแม่ตายจริงๆ ใช่ไหม

ผ้าชุบน้ำหมาดๆ ลูบไล้ทั่วใบหน้าและดวงตาบวมเป่ง คนที่หมดสติไปนานหลายชั่วโมง กะพริบตาช้าๆ เริ่มรู้สึกตัวแล้ว

“พรีม คุณฟื้นแล้ว โอ ขอบคุณพระเจ้า”

“คุณแมท คุณจริงๆ เหรอคะ”

เธอเด้งตัวลุกขึ้นมานั่งอย่างรวดเร็วจนหน้ามืดเล็กน้อย แต่ก็เก็บอาการไว้แล้วยกมือขึ้นลูบไล้ใบหน้าหล่อเหลาของเขา เพื่อพิสูจน์ว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ