บทที่ 4 1.3 มากกว่าคนรัก

อ่าส์...เสียงคำรามอย่างสุขสมดังขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนถอนตัวตนออกมาหลังจากภาสกรได้จับจูงมือร่างงามที่กำลังเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงอย่างคนหมดแรงไปในรอบที่ห้าจนล่วงเลยเข้าสู่วันใหม่

ร่างกำยำยืนมองดูคนนอนบนเตียงที่มันมีขนาดไม่ใหญ่นัก สงสัยเขาคงต้องบอกให้เจ้าของห้องเช่าเพิ่มขนาดเตียงให้แล้ว เพียงคิดถึงเรื่องนี้กับสถานะที่มันได้แน่นแฟ้นมากกว่าการเป็นคนรักกันเหมือนอย่างที่ผ่านมาของเขากับพิมพ์พระพายพลางมุมปากหนาก็ยกขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

ภาสกรล้มตัวลงนอนข้างๆคนที่เขาเพิ่งได้ช่วยเช็ดทำความสะอาดให้กับเธอไป ก่อนจะคว้าร่างบางมาโอบกอดไว้แนบอกแกร่ง จากนั้นจึงก้มหน้าคมสันจรดลงบนหน้าฝากของคนตัวเล็กพลางเอ่ยบอก“ฝันดีนะพาย” ก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทราตามพิมพ์พระพายไปอีกคนด้วยความอ่อนเพลีย

ภายในห้องนอนที่ทุกมุมเต็มไปด้วยร่องรอยของสมรภูมิรัก สองร่างเปลือยเปล่ากำลังโอบกอดกันนอนหลับภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันอยู่บนเตียงหลังไม่ได้ใหญ่มากนัก

ก่อนร่างสมส่วนจะเริ่มขยับลำตัวเล็กน้อยเมื่อรู้สึกอึดอัดขึ้นมาเล็กน้อยเหมือนมีอะไรมากอดรัดเธอเอาไว้ และเมื่อมองขึ้นไปก็เห็นใบหน้าคมสันกำลังนอนหลับอยู่อย่างมีความสุข

พิมพ์พระพายมองภาพนั้นพลางมุมปากบางยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะยื่นมือออกไปสัมผัสเส้นผมบางเส้นที่หล่นลงมาให้พ้นไปจากใบหน้าคมสัน นิ้วเรียวไล้ไปตามโครงหน้านั้นอย่างหลงใหล

ก่อนจะวกมาจับปลายจมูกของคนนอนขี้เซาอย่างนึกมันเขี้ยว มันนานเท่าไรแล้วนะที่เธอไม่ได้จ้องมองหน้าผู้ชายคนนี้อย่างจริงจังทั้งที่เราสองคนก็รู้จักและคบกันมาเกือบจะสิบปีแล้ว

หมับ! ทันใดนั้นสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อมือของคนนอนหลับได้ยื่นมาจับมือเธอเอาไว้พร้อมกับเอ่ยออกมา

“จับได้แล้ว ว่ามีคนแอบมาจับหน้าด้วย ทำไมอาร์ตมันหล่อมากจนพายอดใจไว้ไม่ไหวเลยเหรอ ถึงต้องมาลูบคลำหน้าตอนที่อาร์ตหลับอย่างนี้ความจริงถ้าพายอยากจับบอกอาร์ตดี ๆ ก็ได้นะ

สำหรับพายแล้วอาร์ตให้จับหมดทุกส่วนเลยไม่ว่าจะเป็นหน้า หน้าท้อง หรือแม้แต่...ตรงนี้ อาร์ตก็เต็มใจให้พายจับนะ และดูเหมือนว่ามันอยากให้พายจับด้วยนะ”

“อาร์ต!”

“พาย เมื่อคืนอาร์ตมีความสุขมากเลยนะกับเรื่องที่เกิดขึ้น แล้วพายล่ะมีความสุขเหมือนกันกับอาร์ตไหม”

“...”

ร่างสูงเอื้อมมือมาจับมือของพิมพ์พระพายเอาไว้ หลังปล่อยให้เธอได้เล่นกับหน้าของตนไปสักพัก

เพราะอยากรู้ว่าคนตัวเล็กจะทำอย่างไรต่อกับใบหน้าคมสันนี้ ซึ่งหญิงสาวเองก็ไม่รู้ตัวว่าภาสกรนั้นได้ตื่นนอนตั้งแต่เธอเริ่มขยับตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขาแล้ว และขณะจับมือของคนซุกซนได้จึงเอ่ยถามเธอไปอย่างไม่จริงจังนักว่าที่มาจับหน้าเขาเล่นอย่างนี้เพราะเขาหล่อจนอดใจไว้ไม่ไหวใช่ไหม

พร้อมจับมือเล็กไปวางตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกายกำยำพลางบอกให้รู้ว่าหากหญิงสาวต้องการจับส่วนไหนบนร่างกายนี้ก็สามารถจับมันได้โดยไม่ต้องมาแอบจับตอนเขานอนหลับก็ได้

ก่อนนำมือเล็กนี้ไปวางแนบไว้บนความเป็นชายพลางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มชวนกระเส่าไปด้วยเมื่อตอนนี้มันเริ่มตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ส่วนพิมพ์พระพายที่เริ่มอายตั้งแต่ถูกจับได้และเขินอายจนไม่กล้าสบสายตาคู่คมเมื่อเขานำมือเธอไปลูบไล้ตามร่างกำยำของตัวเอง

พิมพ์พระพายเองก็ตกใจจนเผลอครางเรียกชื่อของคนเอาแต่ใจ เมื่อภาสกรได้นำมือเธอไปวางไว้บนน้องชายของเขาที่มันกำลังจะตื่นขึ้นมา พลางปากหนายังตอกย้ำให้คิดถึงพิษสงของมันด้วยการถามเมื่อคืนเธอมีความสุขเหมือนกันกับเขาหรือเปล่า ซึ่งเธอทำได้เพียงพยักหน้าตอบเขากลับไปด้วยความอายเท่านั้น

ด้านภาสกรหลังเห็นหญิงสาวพยักหน้ายอมรับด้วยความเขินอาย ก็พลอยให้คนรอคำตอบอย่างเขามีความสุขมากจนเผลอยกมุมปากหนาขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะเอ่ยออกมาอีกครั้งอย่างคนเจ้าเล่ห์

“พายมีความสุขก็ดีแล้ว ถ้าอย่างนั้นเราสองคนมามีความสุขกันต่อดีกว่าเนอะ”

“ไม่เอาอาร์ต”

“ทำไม เมื่อคืนอาร์ตรุนแรงเกินไปหรือเปล่า ไหนมาให้อาร์ตดูสิว่าพายเป็นอะไรมากหรือเปล่า มาเดี๋ยวหมออาร์ตช่วยฉีดยาเข็มใหญ่ให้จะได้หาย”

“อาร์ต พายไม่เล่นนะแบบนี้นะ”

“ใครบอกว่าอาร์ตเล่นล่ะพาย เมื่อคืนนี้อาร์ต เอา พายไปแล้วนะตั้งหลายรอบน่ะ และตอนนี้อาร์ตก็ยังอยาก เอา พายอีกครับ ถ้าพายไม่เชื่อก็ดูน้องชายอาร์ตสิคนดี”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป