บทที่ 9 2.2 ความจริงมันเจ็บ

ทุกถ้อยคำที่ภาสกรได้บันทึกมันแสดงออกถึงความหึงหวงในตัวผู้หญิงที่ชื่อว่าเกตุกับแฟนของหล่อนได้อย่างชัดเจน พิมพ์พระพายหลับตาลงพลางนึกถึงคำพูดของเขาที่ได้พูดกับเธอในครั้งนั้น

“พายคืนนี้อาร์ตไปเที่ยวผับนะ ฉลองที่เรียนจบอ่ะ”

“อือ ดีแล้วอาร์ตจะได้ผ่อนคลาย ว่าแต่มีใครไปบ้างละ”

“ก็พวกไอ้เกี๊ยงนั่นนั่นแหละ”

“ก็ดีสิ เกี๊ยงพายเองก็รู้จัก และพรุ่งนี้พายเองก็ว่างด้วย คืนนี้พายไปกับอาร์ตได้อยู่แล้ว”

“เอ่อ พาย อาร์ตอยากพาพายไปด้วยนะ แต่ไม่มีใครพาแฟนไปเลยนี่สิ คือพวกมันอยากฉลองกันเฉพาะในกลุ่มเพื่อนน่ะ”

“อาร์ตอย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ พายไม่ได้อยากไปมากมายอะไรขนาดนั้นหรอก เพียงแต่เห็นว่ามันเป็นการฉลองให้กับความสำเร็จของอาร์ตเท่านั้นเอง ยังไงคืนนี้อาร์ตก็ไปเที่ยวมันให้สนุกเถอะนะ ไม่ต้องคิดมาก แค่วันนี้อาร์ตมาหาพายถึงที่นี่และยังบอกพายเรื่องไปเที่ยวอีกแค่นี้มันก็ดีแล้วแหละ”

หึ! มันน่าขันให้กับความโง่ของตัวเองเสียจริงที่เพียงเห็นใบหน้าไม่สู้ดีของภาสกรในตอนนั้นแล้วดันคิดว่ามันเป็นเพราะเขาอยากให้เธอไปด้วย แต่มันติดที่เพื่อนในกลุ่มไม่มีใครพาแฟนไปเลย

และวันนี้ความจริงก็ได้ปรากฏว่าคืนนั้นเป็นภาสกรเองที่ไม่อยากให้เธอไปด้วย นั่นก็เพราะเขาเป็นห่วงความรู้สึกของผู้หญิงคนนั้นต่างหาก

พิมพ์พระพายเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับกระพริบตาเพื่อไล่ไม่ให้น้ำตาไหลออกมากับความจริงมันอยู่ตรงหน้าว่าในช่วงที่คบหากันมาเขาไม่ได้มีเธอเพียงคนเดียว

แต่เห็นว่ามันยังมีข้อความที่ยังบันทึกอยู่อีกเธอจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายภาพเอาไว้ก่อนจะเริ่มอ่านข้อความต่อ

‘วันนี้ถึงเราสองคนจะต้องไปเที่ยวด้วยกันไกลสักหน่อย แต่จะทำอย่างไงได้ในเมื่อเรื่องของเราสองคนจะให้คนอื่นรู้ไม่ได้ในเมื่อเกตุเองก็มีคนของเกตุอยู่แล้วส่วนอาร์ตเองก็มีเหมือนกัน

เพราะถึงอย่างไงสุดท้ายเราสองคนก็ต้องกลับไปหาคนของตัวเองอยู่ดี ก็อย่างที่เกตุเคยพูดกับอาร์ตนั่นแหละว่าตอนเราอยู่ด้วยกันอย่าไปคิดอะไรมากมายแค่ตักตวงความสุขก็พอแล้วเนอะ’

‘เดี๋ยววันหยุดนี้เราสองคนก็จะได้เจอกันแล้วนะ อาร์ตยังจำความร้อนแรงของเกตุในครั้งก่อนที่เราสองคนอยู่ด้วยกันได้เลย

รู้ไหมว่าอาร์ตอยากอยู่กับเกตุมากขนาดที่ยอมโกหกแฟนตัวเองว่าต้องทำโปรเจคด่วนเลยนะถึงไปหาเขาที่คอนโดในวันหยุดนี้ไม่ได้’

พิมพ์พระพายนั่งอ่านข้อความจากบันทึกของภาสกรที่บรรยายถึงผู้หญิงคนอื่นด้วยหัวใจร้าวราน พลางนึกถึงช่วงเวลาที่เขามักจะบอกกับเธอว่ายุ่งทำโปรเจคส่งอาจารย์จนหาเวลาไปเจอกับเธอไม่ได้และเธอก็เข้าใจเขาเป็นอย่างดี

ทว่าบันทึกนี้มันได้บอกหมดทุกอย่างแล้วว่าที่ผ่านมาเขาโกหกเธอเพื่อต้องการเอาเวลาไปอยู่กับแฟนคนอื่น ในขณะตัวภาสกรเองก็ยังมีเธอเป็นคนรักอยู่แล้วทั้งคน

‘2804xxxx วันนี้วันเกิดของเกตุ ไม่รู้ว่าของขวัญที่อาร์ตเตรียมมาให้จะถูกใจหรือเปล่า ขอให้เกตุมีความสุขมาก ๆ เรียนจบเกรดดี ๆ สวยขึ้นทุกวัน และก็อยู่ด้วยกันอย่างนี้ต่อไปน๊า ปล.อย่าลืมคิดถึงผัวคนนี้ด้วยนะคนดีของอาร์ต’

‘โหย...วันนี้โคตรตื่นเต้นเป็นบ้าเลย ที่อยู่ ๆ ไอ้เกี๊ยงมันถามว่า อาร์ตกับเกตุมีอะไรกันหรือเปล่าทำไมช่วงนี้ถึงดูเป็นห่วงเป็นใยกันมากกว่าเพื่อนคนอื่น ดีนะที่ตอบมันไปว่ากูก็ห่วงเพื่อนทุกคนนั่นแหละแต่เกตุเขาเป็นผู้หญิงไม่ได้ถึกเหมือนพวกมัน’

ทุกตัวอักษรที่ภาสกรได้เขียนเอาไว้ทำไมเขาถึงได้ใจร้ายเธอมากถึงเพียงนี้ ซึ่งมันยิ่งตอกย้ำว่าผู้หญิงคนนั้นมีน้ำหนักในใจภาสกรมากเพียงใดเมื่อตัวเลขวันเกิดของหล่อนมันตรงกับรหัสผ่านที่ภาสกรตั้งเอาไว้เข้าโน้ตบุ๊กของเขา

รวมถึงคำที่เขาใช้บ่งบอกสถานะของตัวเองกับคนที่ชื่อเกตุว่ามันมากกว่าเพื่อนร่วมสถาบันเดียวกัน

แล้วเธอล่ะเป็นอะไรกับเขากันแน่ ไหนเคยบอกตอนคบกันช่วงเรียนมัธยมปลายที่เธอชวนให้เขาสอบเข้าเรียนแพทย์ด้วยกันว่า

“พายคือบ้านของอาร์ต อาร์ตอยากเรียนวิศวะเพราะอยากสร้างบ้านของเราสองคนด้วยตัวเองยังไงล่ะ” ภาสกรลืมคำพูดพวกนี้ไปหมดแล้วหรือ มีเพียงเธอคนเดียวใช่ไหมที่ยึดถือคำพูดของเขาเอาไว้

หากไม่เห็นเธอเป็นคนรักแล้วก็ช่วยเห็นเธอเป็นเพื่อนบ้างก็ยังดี อย่างน้อยก็จะได้ไม่ทำร้ายและปล่อยให้เธอโง่มานานขนาดนี้

พิมพ์พระพายลุกขึ้นก่อนจะหันไปมองหน้าชายหนุ่มที่พึ่งเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยแววตาตัดพ้อและเสียใจอยู่ในทีทั้งที่เธอพยายามจะไม่ให้เขาเห็นถึงความอ่อนแอแล้วก็ตาม