บทที่ 100 เข้าหาผู้ใหญ่

หากเขาต้องเสียคนที่รักไป หากเขาต้องถูกล่ามโซ่กลับไปอยู่ใต้เงาของมารดา และหากเขาต้องใช้ชีวิตราวกับนักโทษที่รอวันประหาร ปาลินก็ไม่มีสิทธิ์ยืนหัวเราะร่าอยู่บนกองความสุข ราวกับไม่เคยมีส่วนทำให้ชีวิตของเขาต้องพังทลาย

ปาลินไม่ใช่คนที่จะสะทกสะท้านกับข่าวลือโคมลอย หรือคำด่าทอของคนนอก แต่สิ่งที่ปาลินหวาดกลัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ