บทที่ 103 แม่สั่งให้เลิกกัน

เสียงตวาดกร้าวของมารดาที่ดังลั่นห้องพักแคบๆ เปรียบเสมือนสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางขม่อม ปาลินนั่งตัวสั่นเทาอยู่บนเตียง สองมือเล็กกำผ้าห่มผืนหนาที่ดึงขึ้นมาปกปิดร่างกายไว้แน่นจนข้อนิ้วสั่นระริก หยาดน้ำตาแห่งความตื่นตระหนกและหวาดกลัวร่วงหล่นลงมาอาบแก้มเนียนอย่างไม่อาจกลั้นไว้ได้

"แม่... แม่ฟังพายก่อนนะคะ เร...