บทที่ 104 ปกป้อง

ปาลินที่ยืนก้มหน้าอยู่นาน รวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี เธอขยับตัวออกมาจากแผ่นหลังกว้างของวิคเตอร์ สบตาผู้เป็นแม่ด้วยแววตาที่แข็งกร้าวขึ้นกว่าเดิม หญิงสาวไม่ได้ก้มหน้ายอมรับความผิดเหมือนที่เคยเป็น

"พายไม่ไปค่ะแม่..." เสียงหวานเอ่ยอย่างมั่นคง "พายไม่มีวันไปขอโทษผู้ชายคนนั้นด้วย แม่รู้ไหมคะว่าทำไมพายถึงเ...