บทที่ 106 แม่ขอโทษ

"ฉันกลับก่อนนะ"

หญิงสาวมองเขาด้วยความรู้สึกสับสน เธออยากให้เขาอยู่เป็นที่พึ่ง แต่ก็รู้ดีว่าแม่ต้องการพื้นที่ส่วนตัว และผู้ชายคนนี้ก็ฉลาดพอที่จะรู้จังหวะถอย

"ขับรถดีๆ นะคะ"

วิคเตอร์ระบายยิ้มบางๆ

"ครับ"

ชายหนุ่มล้วงสมาร์ตโฟนออกจากกระเป๋ากางเกง วางมันลงบนโต๊ะตัวเล็ก

"ถ้ามีอะไรด่วน โทรหาฉันได้ตลอดเวลานะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ