บทที่ 29 หลุมพรางที่เต็มใจ

หลังจากมื้ออาหารค่ำจบลง เพื่อนๆ ของวิคเตอร์ก็เริ่มทยอยแยกย้ายกันไป บางคนขอตัวกลับบ้านพักผ่อน บางคนก็เดินกลับไปเช็กสภาพเครื่องยนต์ที่อีกโซน ภายในมุมพักผ่อนจึงเหลือเพียงเสียงเพลงจากลำโพงที่ถูกหรี่วอลลุ่มลงจนแผ่วเบา และบรรยากาศที่เงียบสงบเป็นส่วนตัวมากขึ้นกว่าเดิม

ปาลินนั่งพิงโซฟา ก้มลงกดดูหน้าปัดนาฬิก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ