บทที่ 31 คุมเกม

สิ้นคำถาม บรรยากาศภายในห้องทั้งห้องก็เงียบสงัดลงทันที วิคเตอร์หยัดกายลุกขึ้นจากโซฟาอย่างเชื่องช้า ร่างสูงใหญ่ก้าวเดินมาหยุดยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าเธอ เว้นระยะห่างเอาไว้เพียงคืบ... พอให้เธอไม่รู้สึกอึดอัดจนต้องถอยหนี

“เธอคิดจริงๆ สินะ... ว่าที่ฉันหยุดไปคราวก่อน เป็นเพราะเธอไม่น่าสนใจ”

ปาลินไม่ยอมตอบคำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ