บทที่ 37 ก็แค่กาแฟ

ปาลินเดินเข้ามาในบริเวณโถงใต้อาคารคณะบัญชี พร้อมกับแก้วกาแฟเย็นในมือ แม้เธอจะพยายามเก๊กหน้าขรึม ทำตัวให้ดูเป็นปกติที่สุดแล้วก็ตาม แต่รอยยิ้มเล็กๆ ที่กดเอาไว้ไม่มิด กลับทำให้นิ่ม... เพื่อนสนิทที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อน หรี่ตาแคบลงจับผิดทันทีที่เห็นหน้า

“หยุดอยู่ตรงนั้นเลยค่ะเพื่อนสาว!” นิ่มชี้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ