บทที่ 59 อาหารเช้ากับความใส่ใจ

เช้าวันต่อมา

ปาลินตื่นขึ้นมาพร้อมกับแรงสั่นครืดคราดจากสมาร์ตโฟนที่วางอยู่ข้างหมอน เธอค่อยๆ ปรือตาขึ้นอย่างงัวเงีย มือเล็กควานหาโทรศัพท์มากดดูหน้าจอ ลึกๆ ในใจแอบหวังว่าจะเห็นข้อความจากใครบางคน

และก็เป็นเขาจริงๆ

[วิคเตอร์: ตื่นหรือยัง]

ปาลินมองข้อความสั้นๆ นั้นแล้วเผลอหลุดยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ยังไม...