บทที่ 162 กักขัง

แววตาของสุภัคพลันเปล่งประกายรังสีอำมหิตออกมา เธอหยิบเข็มฉีดยาออกมาจากกระเป๋า จากนั้นบอดี้การ์ดสองคนก็เข้ามาจับตัวดารินที่กำลังดิ้นรนไว้ มือข้างหนึ่งปิดปากของเธอ ดารินเบิกตากว้าง มองดูเข็มฉีดยาที่ถูกฉีดเข้าไปในลำคอของตัวเองอย่างช่วยไม่ได้

ทันใดนั้นสติของเธอก็ดับวูบ ทุกอย่างมืดลงแล้วเธอก็หมดสติไป

แคมป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ