บทที่ 176 ความเจ้าเล่ห์ของสุภัค

ณัฐกานต์ปล่อยให้ทั้งสองคนอยู่ตามลำพัง ดารินรู้สึกทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ ไม่รู้ว่าจะทำอะไรหรือพูดอะไรดี

สายตาของเธอหลุกหลิก ไม่กล้าสบตากับแคมป์

ชายหนุ่มเดินเข้าไป สายตาจับจ้องไปที่รอยฟกช้ำและอาการบวมเล็กน้อยบนใบหน้าของเธอ แววตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดใจ เขาเอ่ยปากถาม “นี่ทั้งหมดเป็นฝีมือของสุภัคเหรอ?”

ดา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ