บทที่ 183 ลงจอดที่ฝรั่งเศส

"ถึงแล้วเหรอ... เร็วจัง..."

แคมป์ยิ้มมุมปาก "ก็ไม่เร็วหรอก เป็นเพราะคุณหลับนานต่างหาก คุณหลับไปตั้งสามชั่วโมงครึ่ง"

ได้ยินดังนั้น ใบหน้าของดารินก็เจือแววเก้อเขิน เธอไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองหลับไปนานขนาดนี้ ชนิดที่ว่าลืมวันลืมคืนไปเลยทีเดียว

"ขะ... ขอโทษนะคะ ฉันคงหลับเพลินไปหน่อย"

"ไม่ต้องขอโทษหรอก ผมรู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ