บทที่ 71 ต่อให้โดนทุบตีข้าก็ยอม

กลิ่นหอมของดอกบัวที่ออกมาจากกายของซูหนี่ทำให้ฝูเหิงเผลอสูดดมอย่างเคลิบเคลิ้ม ความละโมลของเขาทำให้เขาไม่รู้ตัวเลยว่าในยามนี้ใบหน้าของเขาอยู่ใกล้ซูหนี่มากเพียงใด

“ทะ ท่าน” ซูหนี่ที่รับรู้ถึงลมหายใจของผู้อื่นนางก็ลืมตาขึ้นมาช้าๆ

ก่อนจะเห็นใบหน้าของฝูเหิงที่ริมฝีปากของเขาแทบจะประกบปากนางเสียแล้ว

ซูหนี่ต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ