บทที่ 20 เปลี่ยนไป

เอย

“โอ๊ย!” ตั้งแต่ฉันตื่นขึ้นมาก็ปวดเมื่อยและเหนื่อยล้าตามเนื้อตามตัวไปหมด

ไม่ว่าจะขยับไปไหนทำอะไร ไม่ต้องถามว่าไปทำอะไรมา ก็ฝือมือไอ้ผีหื่นที่อยู่กับฉันนั่นแหละ เมื่อคืนกว่าจะปล่อยให้ฉันได้นอนก็ปาไปเกือบเช้า นี่ถ้าไม่รู้ว่าตายฉันก็ไม่เชื่อหรอกนะ เพราะไม่คิดว่าวิญญาณจะหื่นกามได้ขนาดนี้ ขนาดตอน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ