บทที่ 22 พังเพราะเขา

เอย

“พี่อาทิตย์” ฉันเรียกพี่อาทิตย์เสียงเบาก่อนจะเงยขึ้นไปมองหน้าของเขาแล้วน้ำตาเจ้ากรรมก็ไหลออกมา

“เอยเป็นอะไรครับ” พี่อาทิตย์ก้มมองหน้าฉันแล้วถามออกมาอย่างกังวล สีหน้าพี่อาทิตย์ดูตกใจไปนิดหน่อยที่อยู่ๆ ฉันก็เป็นแบบนี้

“ทำไมทุกอย่างต้องเป็นแบบนี้ด้วย ฮึก!” แล้วฉันก็พูดมันออกไปอย่างกลั้นเสียงส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ