บทที่ 10 เข้าสู่ป่าลึก

“บอกให้หยุดดิ้นไง !”

เธอยอมหยุดอาละวาด แต่ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะรู้แล้วว่ามันไม่ได้ผล กระแทกไปก็มีแต่เจ็บตัวเปล่า

ตอนนี้แค่พูดเธอก็ไม่มีสิทธิ์...ไอลดารู้สึกเจ็บปวดหัวใจจนไม่อาจกดกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้ จึงร้องไห้โฮออกมาอย่างหนักเหมือนเด็กน้อย สูดจมูกฟุดฟิดสะอึกสะอื้นฮึกฮัก

เสี้ยววินาทีหนึ่ง สายตาขอ...