บทที่ 24 หนีเสือปะจระเข้

ความมืดหม่นสลัวใต้น้ำเป็นอุปสรรคขัดขวางการตามหาพอสมควร แต่เขาไม่หวั่นไหว ถีบตัวขึ้นเติมออกซิเจนเหนือผิวน้ำแล้วมุดลงไปอีกครั้ง นานเกือบนาทีถึงโผล่ขึ้นมาอีก...

“ยัยบ้า! อยู่ไหนวะเนี่ย หรือว่าตายแล้วจริงๆ” เขาหอบหายใจเหนื่อย ตะโกนเรียกพลางสอดส่องมองหาตามโขดหิน แต่ก้ไม่พบแม้แต่เงา “ยัยทาส! เฮ๊ย! อย่าใจ...