บทที่ 32 ฆ่าคุณน่ะง่ายนิดเดียว

“กรี๊ดดด...”

เสียงปืนทำให้เธอตกใจร้องลั่นไปทั้งป่า กระทั่งปลายกระบอกปืนจ่อเข้ามาที่ท้ายทอยเธอนั่นล่ะ เธอถึงได้สติอีกครั้ง

“อะ...”

“มีกระสุนเหลืออีกนัดว่ะ” เสียงทุ้มห้าวของเขา ทำให้รู้ว่าใครคือคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเธอ

“พะ...พญา...คุณเหรอ??”

พญาข่มเขี้ยวเคี้ยวฟัน “เพื่อนสองตัวของผมต้องเจ็บก็เพราะค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ