บทที่ 51 แกไม่มีสิทธิ์อยู่ใกล้เจ้านาย

“ใช่สิ...ฉันสำคัญตัวเองผิดไป” เธอรู้สึกทั้งขำและเวทนาตัวเองที่คิดว่าผู้ชายคนนั้นมีใจให้ เธอกล้าคิดได้ยังไงว่าคนเย็นชาเลือดเย็นแบบนั้นจะมีหัวใจที่อ่อนโยน “ฉันมันโง่”

เธอหลับตาลงเพื่อจะพักผ่อนหัวใจ หากแล้วกลับมีใครบางคนก้าวมายืนต่อหน้าเธอ...

“คุณ !” เธอคิดว่าเป็นเขาจึงลืมตามองด้วยความดีใจ แต่กลับต้อ...