บทที่ 58 เกลียดผมมากสินะ

ความอิจฉาริษยาแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธแค้นอาฆาตโดยไม่ต้องพยายามเลยสักนิด

“เจ้านายเห็นยัยนั่นดีกว่าฉันงั้นเหรอ ปกป้องมันสินะ...ได้...คอยดูแล้วกัน ว่าฉันทำอะไรได้บ้าง ฉันจะไม่หยุดอยู่แค่นี้หรอกนะ  เตรียมตัวเตรียมใจไว้เลยยัยไอลดา เพราะการมีฉันเป็นศัตรู มันคือความโชคร้ายที่สุดในชีวิตเลยล่ะ”

ดวงตาของอรุณ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ