บทที่ 70 ถ้าผมโกหกคุณล่ะ

“ไม่ต้องกังวล อารัญเป็นคนสนิทของผม เขารู้ว่าต้องทำยังไง ที่เขาย้อนกลับมาเพราะเป็นห่วงมากกว่า อาจจะเห็นว่าเช้าแล้วเรายังไม่กลับไป...เห็นมั้ย..เสียงหายไปแล้ว”

เธอถอนหายใจเบาๆ แต่ยังไม่โล่งอก “งั้นเรารีบกลับไปที่ฟาร์มกันดีกว่าค่ะ พวกเขาจะได้รู้ว่าเราไม่ได้หนีไปไหน”

“อยู่ต่ออีกแป๊บนะ” พลางตวัดเกี่ยวร่...