บทที่ 81 ถึงเวลาตายของเธอ!

“สวยชะมัดเลยโว๊ย” มันแลบลิ้นเลียริมฝีปากจนชุ่ม ขณะใช้สายตาจ้องมองเหยื่อใต้อาณัติอย่างหื่นกระหาย พยายามหายใจช้าๆ เพื่อระงับความตื่นเต้นล้นอก “ขอกินให้อิ่ม กินให้หนำใจ ก่อนจะโยนมึงให้งูเหลือมมันเขมือบ”

ไอ้ยักษ์มันสูดลมหายใจเหมือนกำลังสูดดมอาหารที่หอมกรุ่น จับชายเสื้อของเธอไว้เพื่อจะกระชาก แต่เธอจับมื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ