บทที่ 91 ผู้หญิงอย่างคุณแค่ครั้งเดียวพอ

“เจนสุดา” เธอยอมเผยธาตุแท้แล้วสินะ 

“จะเป็นไปได้มั้ยคะ ให้ฉันได้ปลอบใจคุณ ให้ฉันได้มอบความสุขให้แก่คุณ” บนเตียงของไอลดา “ฉันจะไม่เรียกร้องอะไรทั้งนั้น ใช้ร่างกายของฉัน เพื่อระบายความทุกข์ของคุณ เพื่อแก้แค้นเพื่อนรักของฉัน...ให้หนำใจ !”

ดนัยภัทรจ้องมองเจนสุดาด้วยสายตาว่างเปล่า นึกอยากจะรู้เหมือนกัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ