บทที่ 53 ความแตก

ละอองเดือนมองดูคนที่นั่งตรงข้ามเธอ มองไปก็ยิ้มไปอย่างชื่นใจ เล่นเอาคุณหมอหนุ่มที่เมื่อสบตาเข้าถึงกับเขิน แล้วสำลักข้าวที่กำลังกิน ทำให้ละอองเดือนต้องส่งน้ำและทิชชูให้เขาอย่างรวดเร็ว พลางมองเขาอย่างเป็นห่วง

“เป็นอะไรมากไหมค่ะหมอ”

“แค่กๆ เปล่าครับ”

อลงกรณ์ถอดแว่นออก เพื่อจะซับน้ำตาที่คลอขึ้นมา ละอองเด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ