บทที่ 104 104 ยอมถอยอย่างมีศักดิ์ศรี

คำพูดที่เต็มไปด้วยความภักดีและความผูกพันจากพี่ใจ ทำให้หัวใจที่แห้งผากของปวรดาพลันอุ่นวาบขึ้นมาอย่างประหลาด หยาดน้ำใส ๆ เอ่อคลอเบ้าตาขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ปวรดารีบขยับกายลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วเดินเข้าไปสวมกอดพี่สาวคนสนิทแน่น ร่างบางซบหน้าลงกับไหล่ของพี่ใจ ปล่อยให้ความอึดอัดและน้ำตาที่อัดอั้นมานานไหล...