บทที่ 107 107 บทลงโทษของคนดื้อ

คำพูดประชดประชันทั้งหมดถูกกลืนหายลงไปในลำคอทันที เมื่อร่างสูงพุ่งเข้าประชิดตัวด้วยความเร็วแสง ใช้สองมือรวบข้อมือบางทั้งสองข้างตรึงไว้เหนือหัวด้วยมือข้างเดียวอย่างง่ายดาย ก่อนจะก้มลงประกบเรียวปากลงมาปิดริมฝีปากอิ่มที่กำลังต่อว่าต่อขานเขาอย่างดุดันและเอาแต่ใจ

จุมพิตที่ไม่ได้เกิดจากความนุ่มนวล ทว่าเต็...