บทที่ 116 116 ฉันคือคนที่เหมาะสมกว่า

ขวดแล้วขวดเล่าถูกกระดกจนหมดเกลี้ยง ความมึนเมาแผ่ซ่านเข้าครอบงำสติสัมปชัญญะจนพร่าเลือน โลกทั้งใบหมุนเคว้งคว้าง นาวานั่งพิงตัวอยู่กับโขดหินริมหาด ลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้ง

ในจังหวะนั้นเอง... เสียงโทรศัพท์มือถือที่นอนนิ่งอยู่ในกระเป๋าเสื้อก็แผดเสียงลั่นทำลายความเงียบขึ้นมา นาวาขมวดคิ้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ