บทที่ 127 127 ตัดบัวไม่ให้เหลือใย

“อ้าว! สารวัตร... เดี๋ยวสิครับ!” หมวดตั้มร้องท้วงเสียงหลง

หมวดก้อยรีบสาวเท้าก้าวตามไปติด ๆ ก่อนจะตะโกนไล่หลังด้วยความเป็นห่วงระคนหวาดเสียว

“อ้าว! ไม่ให้พวกเราตามไปด้วยแบบนี้ พี่ต้องใจเย็น ๆ นะคะสารวัตร! อย่าเพิ่งวู่วามหรือทำอะไรโดยไม่คิดไตร่ตรองเด็ดขาดนะ มีอะไรค่อย ๆ พูดค่อย ๆ จากันล่ะ!”

ทว่าสารว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ