บทที่ 136 136 ขอเพียงให้เธออยู่ตรงนี้
น้ำตาของลูกผู้ชายที่พยายามอดกลั้นมาตลอดทาง ไหลรินอาบสองแก้มอย่างเงียบเชียบ นาวากอดหมอนใบนั้นแน่นราวกับมันคือสิ่งสุดท้ายที่จะยึดเหนี่ยวจิตใจของเขาไว้ได้
“ข้าว... เฮียขอโทษ...” เสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาแผ่วเบาราวกับคนละเมอ ท่ามกลางความมืดมิดและเงียบงันของเรือนหอที่ไม่มีเธอให้อ้อมกอดอีกต่อไปแล้ว นาวาตระหน...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 1 บ้านวิริยปัญญา
2. บทที่ 2 2 แหวนสัญญา
3. บทที่ 3 3 ตอบแทนบุญคุณ
4. บทที่ 4 4 แบกหน้ามาทวงสัญญา
5. บทที่ 5 5 หน้าที่ของลูก
6. บทที่ 6 6 เธอขอเสียสละเป็นผู้ถูกเลือก
7. บทที่ 7 7 เขาไม่มาตามนัด
8. บทที่ 8 8 เสน่ห์ปลายจวัก
9. บทที่ 9 9 อคติตั้งแต่ยังไม่เห็นหน้า
10. บทที่ 10 10 ในผ้าคลุมหน้าสีแดง
11. บทที่ 11 11 เจ้าสาวที่ถูกทิ้งในคืนเข้าหอ
12. บทที่ 12 12 หัวเดียวกระเทียมลีบ
13. บทที่ 13 13 ถือว่าทำหน้าที่ลูก
14. บทที่ 14 14 ระดมความคิด
15. บทที่ 15 15 เป็นหลักให้น้อง ๆ
16. บทที่ 16 16 ต่อรองราคา
17. บทที่ 17 17 กำลังเป็นรูปเป็นร่าง
18. บทที่ 18 18 อีกแค่สามปีเท่านั้น
19. บทที่ 19 19 เปิดร้านวันแรก
20. บทที่ 20 20 ถูกใจอาม่า
21. บทที่ 21 21 มองข้ามความตั้งใจ
22. บทที่ 22 22 กลับมาเจอกันอีกครั้ง
23. บทที่ 23 23 ยังไม่อยากเฉลยตอนนี้
24. บทที่ 24 24 เธอไม่มีตัวตน
25. บทที่ 25 25 ยังไม่พร้อมเผชิญความจริง
26. บทที่ 26 26 เธอหายไปไหน
27. บทที่ 27 27 ตามจีบ
28. บทที่ 28 28 ความสะใจแทนที่ด้วยความสงสาร
29. บทที่ 29 29 นักสังเกตการณ์
30. บทที่ 30 30 ความจริงที่ไม่มีใครบอก
31. บทที่ 31 31 ทิ้งคำขู่ไว้ให้ก่อนจาก
32. บทที่ 32 32 พันธะสัญญา
33. บทที่ 33 33 สะกดจิตกลั้นใจเอาไว้
34. บทที่ 34 34 สามีที่อาจไม่มีอยู่จริง
35. บทที่ 35 35 แค่เรื่องบังเอิญ
36. บทที่ 36 36 ใกล้ความจริงเข้ามาทุกที
37. บทที่ 37 37 ความจริงกระแทกหน้า
38. บทที่ 38 38 ใครจะหย่า
39. บทที่ 39 39 ไม่ยอมหย่า
40. บทที่ 40 40 หน้ามือเป็นหลังมือ
41. บทที่ 41 41 ใช้สิทธิ์สามีตามกฎหมาย
42. บทที่ 42 42 หน้าที่ภรรยา
43. บทที่ 43 43 ติดใจรสมือเมีย
44. บทที่ 44 44 เมียอยู่ไหน ผัวอยู่นั่น
45. บทที่ 45 45 หนีดีนัก
46. บทที่ 46 46 ประกาศตัวว่าเป็นสามีแม่ค้า
47. บทที่ 47 47 ร่วมโต๊ะอาหารในฐานะสะใภ้
48. บทที่ 48 48 ฉันก็เป็นเจ้าของเหมือนกัน
49. บทที่ 49 49 รุกหนัก
50. บทที่ 50 50 แสดงตัว
51. บทที่ 51 51 มาหวงตอนนี้ทันไหม
52. บทที่ 52 52 ลูกคุณหนูที่แสนลำบาก
53. บทที่ 53 53 เริ่มรู้สึกสงสารและเห็นใจ
54. บทที่ 54 54 อยากเข้าไปในชีวิตของเธอ
55. บทที่ 55 55 ทำหน้าที่สามี
56. บทที่ 56 56 ถูกปกป้องจากสามี
57. บทที่ 57 57 เงินไม่เข้าข้างใคร
58. บทที่ 58 58 เงินที่เธอสำควรได้รับ
59. บทที่ 59 59 มัสมั่นไก่แห่งความรัก
60. บทที่ 60 60 อาชีพเสี่ยงตาย
61. บทที่ 61 61 ขาดของ
62. บทที่ 62 62 เติมของ
63. บทที่ 63 63 ลืมปิดไฟ
64. บทที่ 64 64 พลอยพิศ
65. บทที่ 65 65 รักพี่เสียดายน้อง
66. บทที่ 66 66 รอก่อนได้ไหม
67. บทที่ 67 67 ไร้ตัวตน
68. บทที่ 68 68 เพิ่มช่องทางการติดต่อ
69. บทที่ 69 69 ยินดีช่วยขอแค่เอ่ยปาก
70. บทที่ 70 70 อิ่มอกอิ่มใจเป็นพิเศษ
71. บทที่ 71 71 กลับมาเยือนถิ่นเก่า
72. บทที่ 72 72 เส้นผมบังภูเขา
73. บทที่ 73 73 สะใภ้ที่ไม่มีวันยอมรับ
74. บทที่ 74 74 มีคนรักอยู่แล้ว
75. บทที่ 75 75 ผัวตัวเองไปอยู่ไหนล่ะ
76. บทที่ 76 76 รอคิดบัญชีกับแม่ตัวดี
77. บทที่ 77 77 ใช้สิทธิ์ความเป็นสามีที่ถูกต้อง
78. บทที่ 78 78 อยากหย่าก็ต้องมีลูกก่อน
79. บทที่ 79 79 แบกรับทุกอย่างคนเดียว
80. บทที่ 80 80 ทำในสิ่งที่ถูกต้อง
81. บทที่ 81 81 ไม่ได้ดั่งใจ
82. บทที่ 82 82 ไม่ใช่นรินทร์พรรณ
83. บทที่ 83 83 น้ำเสียงที่อ่อนลง
84. บทที่ 84 84 จะอยู่เคียงข้างเธอ
85. บทที่ 85 85 ให้ในฐานะลูกเขย
86. บทที่ 86 86 ฉันหิวข้าวจะแย่
87. บทที่ 87 87 จะช่วยเป็นครั้งสุดท้าย
88. บทที่ 88 88 คนรักตัวจริง
89. บทที่ 89 89 ทำเป็นมองไม่เห็น
90. บทที่ 90 90 สายตามันฟ้อง
91. บทที่ 91 91 ช่วยให้เกียรติใบสมรส
92. บทที่ 92 92 อึดอัด
93. บทที่ 93 93 ระบายความอึดอัด
94. บทที่ 94 94 หัวใจที่ถลำลึก
95. บทที่ 95 95 คนที่ไม่ยอมหย่า
96. บทที่ 96 96 ต่างคนต่างไม่เข้าใจ
97. บทที่ 97 97 ประกาศตัวถึงที่ทำงาน
98. บทที่ 98 98 เกิดการเปรียบเทียบ
99. บทที่ 99 99 รสมือที่คุ้นเคย
100. บทที่ 100 100 อย่างน้อยเขาก็ยังให้เกียรติเธอ
101. บทที่ 101 101 ไม่คิดจะขยายความ
102. บทที่ 102 102 หน้าที่และสายเลือด
103. บทที่ 103 103 หนังสือหย่า
104. บทที่ 104 104 ยอมถอยอย่างมีศักดิ์ศรี
105. บทที่ 105 105 เธอจะหนีไปไหน
106. บทที่ 106 106 ไม่ปล่อยเธอไป
107. บทที่ 107 107 บทลงโทษของคนดื้อ
108. บทที่ 108 108 บังคับให้หยุดพัก
109. บทที่ 109 109 ฉันห่วงเธอ
110. บทที่ 110 110 หัวใจแหลกสลาย
111. บทที่ 111 111 เมียพยศ
112. บทที่ 112 112 คนบงการที่แท้จริง
113. บทที่ 113 113 ผิดหวัง
114. บทที่ 114 114 รักเธอไปแล้ว
115. บทที่ 115 115 เจ็บปวดและผิดหวัง
116. บทที่ 116 116 ฉันคือคนที่เหมาะสมกว่า
117. บทที่ 117 117 เป็นเรื่องจนได้
118. บทที่ 118 118 เธอขอหย่า
119. บทที่ 119 119 ความจริงที่แสนเจ็บปวด
120. บทที่ 120 120 เธอหนีเขาไปแล้ว
121. บทที่ 121 121 ผลจากการกระทำ
122. บทที่ 122 122 การให้อภัย
123. บทที่ 123 123 หัวใจเด็ดเดี่ยว
124. บทที่ 124 124 กินปูนร้อนท้อง
125. บทที่ 125 125 จดหมายหย่า
126. บทที่ 126 126 เชือกขาด
127. บทที่ 127 127 ตัดบัวไม่ให้เหลือใย
128. บทที่ 128 128 ไร้เยื่อใยต่อกัน
129. บทที่ 129 129 ของที่ไม่ต้องการ
130. บทที่ 130 130 เธอจะรอกันไหม
131. บทที่ 131 131 เรื่องราวมันซับซ้อน
132. บทที่ 132 132 ถูกมองไม่ดีไปด้วย
133. บทที่ 133 133 บังคับให้เซ็นใบหย่า
134. บทที่ 134 134 ยอมรับชะตากรรม
135. บทที่ 135 135 ไม่อาจทอดทิ้งได้
136. บทที่ 136 136 ขอเพียงให้เธออยู่ตรงนี้
137. บทที่ 137 137 พิสูจน์ความบริสุทธิ์
138. บทที่ 138 138 ละอายใจ
139. บทที่ 139 139 เสาหลักต้องเข้มแข็ง
ย่อ
ขยาย
