บทที่ 18 18 อีกแค่สามปีเท่านั้น

“เห็นไหมล่ะ เจ๊บอกแล้วว่าฝีมือใบข้าวทำขายยังไงก็รุ่ง อร่อยติดใจขนาดนี้มีหวังเปิดร้านเมื่อไหร่ เจ๊กับเฮียคงต้องมาฝากท้องทุกวันแน่ ๆ” นรีเสริมพลางตักใข่เจียวฟู ๆ ใส่จานสามีและน้องสะใภ้

รอยยิ้มและคำชมจากพี่สาวและพี่เขยทำเอาใบข้าวหัวใจพองโต ความเหน็ดเหนื่อยจากการคุมงานตลอดทั้งวันเลือนหายไปจนหมดสิ้น บรร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ