บทที่ 24 24 เธอไม่มีตัวตน

นรียักไหล่ทำเป็นพยักหน้ารับรู้อย่างไม่แยแส ทั้งที่ในใจอยากจะหัวเราะออกมาดัง ๆ เมื่อนึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของน้องชายที่เพิ่งจะออกปากชมแม่ค้า เจ้าของร้านครัวจำเนียรไปหยก ๆ

“เออ ๆ ไม่ไปก็ไม่ไป แล้วรอบนี้ตั้งใจจะมาอยู่นานแค่ไหน?” นรีทำเป็นไม่ใส่ใจ

“มาอยู่แค่สองวันครับ พรุ่งนี้อีกวัน วันรุ่งขึ้นช่วงบ่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ