บทที่ 40 40 หน้ามือเป็นหลังมือ

เมื่อเพลิงโทสะถูกม่านน้ำตาและความจริงดับลง ความอ่อนโยนที่นาวาไม่เคยคิดว่าจะมีให้ใครก็ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น นัยน์ตาคู่คมที่เคยดุดันบัดนี้ทอดมองใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำตาด้วยความรู้สึกผิดจับใจ เขาถอนกายออกอย่างแสนเสียดายและแผ่วเบา ก่อนจะโน้มตัวลงประทับริมฝีปากซับน้ำตาที่แก้มนวลอย่างแผ่วเบาและทะนุถน...