บทที่ 44 44 เมียอยู่ไหน ผัวอยู่นั่น

“หึ! สมน้ำหน้ามัน ตอนมีของดีอยู่กับตัวล่ะไม่รู้จักรักษา ทำเป็นพยศเก่ง... พอเจอของจริงเข้าไป ถึงกับกลืนน้ำลายตัวเองแทบไม่ทัน”

“ม่าก็เห็นดีเห็นงามด้วยนะ ถ้าอานาวามันจะคิดได้แล้วไม่หย่า”

เสียงทรงอำนาจแต่อบอุ่นของอาม่าเพ็ญแขเอ่ยขึ้นเสริมทันควัน ใบหน้าที่เริ่มมีร่องรอยแห่งวัยชราคลายความเคร่งขรึมลง เปลี...