บทที่ 45 45 หนีดีนัก

“คือ... พรุ่งนี้ฉันต้องตื่นเช้าไปตลาดค่ะ” เธอเอ่ยอ้อมแอ้ม หัวใจยังเต้นระทึกไม่เป็นจังหวะ

“เธอจะตื่นกี่โมง”

นาวาหยุดชะงักความคิดที่จะรุกรานต่อทันที เมื่อนึกขึ้นได้ว่าปวรดาเปิดร้านข้าวแกงครัวจำเนียร และการเตรียมของขายในแต่ละวันต้องใช้เวลาตั้งแต่เช้าตรู่

“ตีสี่ค่ะ...” เธอตอบเสียงแผ่ว สองมือยังคงเกร็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ