บทที่ 62 62 เติมของ

“อย่าทำรอยนะคะ... ฮึก พรุ่งนี้ฉันต้องไปเจอคนงาน... ต้องเจอคนที่ตลาดนะ...”

เธอละล่ำละลักบอกเหตุผลอย่างวอนขอ หากมีรอยแดงประทับอยู่ตามคอหรือเนินอก เธอคงไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ยิ่งพี่ใจกับมะลิชอบสังเกตและคอยจับผิดอยู่ด้วย มีหวังได้ถูกแซวจนแทบแทรกแผ่นดินหนีแน่ ๆ

ทว่าคำร้องขอด้วยน้ำเสียงหวานปนสะอื้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ