บทที่ 69 69 ยินดีช่วยขอแค่เอ่ยปาก

“คุณนาวา!” เธอร้องเรียกชื่อเขาเสียงหลง ใบหน้าหวานงอง้ำด้วยความไม่พอใจที่ถูกกล่าวหา สายตาไหวระริกจ้องมองคนตรงหน้าอย่างนึกตอกกลับ

“ทำไม ต้องทำหน้าตื่นขนาดนั้นด้วย?” เขาหัวเราะหึในคอ มองอาการเลิ่กลั่กของอีกฝ่ายอย่างถือไพ่เหนือกว่า ก่อนจะแสร้งทำเป็นเปลี่ยนประเด็นเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงติดราบเรียบ ทั้งที่คว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ