บทที่ 10 ความลับบนโต๊ะทำงาน

ความลับบนโต๊ะทำงาน

แสงแดดยามบ่ายส่องทะลุบานกระจกนิรภัยชั้นบนสุดของตึกอัครเดชเดชา ทาบทับลงบนโต๊ะทำงานไม้โอ๊กตัวใหญ่ที่บัดนี้เต็มไปด้วยเอกสารกองพะเนิน พระพายในชุดสูทคอปิดมิดชิดเพื่อซ่อนรอยตีตราจากจูบประชดรักเมื่อเช้านี้ กำลังก้มหน้าก้มตาคัดแยกรายงานการประชุมด้วยมือที่ยังสั่นเทา

เสียงซุบซิบจากพนักงานด้านนอกที่เธอเดินผ่านมาเมื่อครู่ยังคงดังสะท้อนอยู่ในหัว

“เด็กฝากท่านประธานคนใหม่เหรอ หน้าตาก็ซื่อๆ แต่ร้ายไม่เบานะ เห็นว่าเมื่อเช้าท่านประธานจูบโชว์คุณนิศากลางออฟฟิศเลย”

พระพายขบเม้มริมฝีปากจนห้อเลือด ความอัปยศที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือประชดรักมันกรีดลึกจนแทบหายใจไม่ออก แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าสายตาคนทั้งบริษัท คือสายตาคมกริบของคนที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวนั้นเตโช

“พระพายเอาเอกสารสรุปยอดไตรมาสมาให้ฉัน” เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้นโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์

ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรวบรวมแฟ้มเอกสารเดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานของเขา

“นี่ค่ะ คุณเตโช”

เธอวางแฟ้มลงอย่างระมัดระวังและพยายามจะถอยห่างออกมาให้เร็วที่สุด แต่ทว่ามือหนากลับคว้าข้อมือเล็กไว้ทันควัน แรงบีบที่ไม่เบานักทำให้เธอนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ

“จะรีบไปไหน งานที่ฉันสั่งให้แก้เสร็จหมดแล้วหรือไง” เตโชกระตุกยิ้มที่มุมปาก แววตาที่จ้องมองมานั้นคาดเดาอารมณ์ไม่ได้ มันมีทั้งความชิงชังที่ยังไม่จางหาย และความปรารถนาที่คุกรุ่นอยู่ลึกๆ

“พายกำลังจะไปทำค่ะ ปล่อยพายก่อนนะคะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้ามันจะดูไม่ดี”

“ดูไม่ดีงั้นเหรอ” เตโชแค่นหัวเราะ ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะออกแรงดึงเพียงนิดเดียว ร่างของพระพายก็ถลาเข้าหาแผงอกแกร่ง

“คนทั้งบริษัทเขาก็เห็นกันหมดแล้วว่าเธอ ปรนนิบัติฉันดีแค่ไหน มากกว่าแค่เรื่องงานที่เขียนไว้ในสัญญาเสียอีก”

“คุณเตโชอย่าพูดแบบนั้นนะคะ” พระพายเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาสั่นระริก

“พายทำตามที่คุณสั่งทุกอย่างแล้ว คุณสัญญานะคะว่าเรื่องค่ารักษาของแม่”

“ปากก็พูดถึงแต่เรื่องเงินสมกับเป็นผู้หญิงหิวเงินจริงๆ” เตโชบดเบียดร่างกายเข้าหาจนพระพายต้องถอยร่นไปจนหลังติดกับโต๊ะทำงานไม้ตัวใหญ่

เขาโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกแทบชิดกัน กลิ่นน้ำหอมบุรุษผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ

“ถ้าอยากได้เงินเพิ่มก็ต้องแสดงความสามารถให้มากกว่านี้หน่อยสิพระพาย”

มือหนาเริ่มซุกซนลูบไล้ไปตามแนวสันหลังของเธอ ก่อนจะแทรกเข้าไปใต้ชายเสื้อสูท ความเย็นจากปลายนิ้วตัดกับความร้อนรุ่มของผิวเนื้อทำให้พระพายขนลุกซู่ เธอพยายามผลักไสอกแกร่งแต่กลับถูกวงแขนคีมเหล็กรัดแน่นขึ้น

“อย่าตรงนี้มันในออฟฟิศนะคะ” เธอประท้วงเสียงแผ่ว

“ในออฟฟิศนี่แหละตื่นเต้นดีไม่ใช่เหรอ” เตโชไม่ฟังคำทัดทาน เขาช้อนร่างบางขึ้นมาวางบนโต๊ะทำงานท่ามกลางกองเอกสารสำคัญที่กระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง

จังหวะนั้นเอง ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้พระพายตัวแข็งทื่อด้วยความตกใจกลัวจนหน้าซีดเผือด

“ท่านประธานครับ ผมเอาสรุปการประชุมจากฝ่ายการตลาดมาส่งครับ” เสียงของเลขาฯ หน้าห้องดังลอดเข้ามา

พระพายพยายามจะกระโดดลงจากโต๊ะ แต่เตโชกลับใช้ร่างกายกำยำกดทับเธอไว้ไม่ให้ขยับไปไหน มือหนึ่งของเขาปิดปากเธอไว้แน่น อีกมือหนึ่งยังคงลูบไล้อยู่ที่ต้นขาอ่อนของเธออย่างจาบจ้วง

“เข้ามา” เตโชตะโกนตอบกลับไปน้ำเสียงนิ่งสนิท ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“คุณเตโช อื้อ” พระพายเบิกตาโพล่ง พยายามดิ้นรนแต่ไม่เป็นผล

ประตูห้องถูกเปิดออกช้าๆ เลขาฯ หนุ่มเดินเข้ามาในห้องโดยที่ไม่กล้าเงยหน้ามองขึ้นมาสูงนัก เพราะเห็นเพียงแผ่นหลังกว้างของท่านประธานที่ยืนบังอะไรบางอย่างอยู่ที่โต๊ะทำงาน

“วางไว้ที่ชั้นนั่นแหละ แล้วออกไปได้เลย ฉันกำลังยุ่งกับงานด่วน’” เตโชเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เน้นคำว่างานด่วนอย่างจงใจ

พระพายรู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้น เธอหลับตาลงแน่น น้ำตาแห่งความอัปยศคลอเบ้าอยู่ขอบตา เธอรับรู้ได้ถึงสายตาของเลขาฯ ที่ชำเลืองมองมาอย่างสงสัย ก่อนที่เขาจะรีบวางเอกสารและเดินออกจากห้องไปพร้อมกับเสียงประตูปิดลง

“คุณมันใจร้ายคุณทำแบบนี้กับพายได้ยังไง” พระพายปล่อยโฮออกมาทันทีที่สิ้นเสียงปิดประตู

เตโชมองใบหน้าสวยที่เปื้อนน้ำตาด้วยความรู้สึกสับสนลึกๆ ในใจพลันภาพเด็กสาวที่เย่อหยิ่งในงานเลี้ยงเมื่อสิบปีก่อนซ้อนทับขึ้นมา ความสะใจที่ได้ทำลายศักดิ์ศรีของเธอเริ่มถูกแทนที่ด้วยความหงุดหงิดที่เขาเองก็บอกไม่ได้ว่าคืออะไร

“ร้องไห้ทำไม ในเมื่อเธอก็แลกมันด้วยเงินไปแล้วไม่ใช่เหรอ” เขาเอ่ยเสียงเย็นชา ทว่ามือที่เคยหยาบโลนกลับค่อยๆ เช็ดน้ำตาให้เธออย่างแผ่วเบาโดยไม่รู้ตัว

“พายเกลียดคุณเกลียดที่สุด”

“เกลียดให้ได้ตลอดไปแล้วกันพระพาย เพราะฉันจะทำให้เธอจำไปจนตายว่าร่างกายนี้เป็นของใคร”

เตโชบดจูบลงมาอีกครั้ง คราวนี้มันรุนแรงและป่าเถื่อนยิ่งกว่าเดิม เป็นจูบที่อัดแน่นไปด้วยความแค้นที่ฝังลึก และความปรารถนาที่เขายังไม่กล้ายอมรับว่ามันคือความรัก

สงครามในห้องทำงานยังไม่จบลงง่ายๆ เช่นเดียวกับความลับที่ถูกซ่อนไว้ใต้โต๊ะทำงานตัวนี้ ความลับที่อาจจะเปลี่ยนชีวิตของพระพายไปตลอดกาล

บทก่อนหน้า
บทถัดไป