บทที่ 102 ความหวาดระแวง 2

 ความหวาดระแวง

"ฉันมีสิทธิ์!" เตโชคำรามเสียงลอดไรฟัน ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ 

"มีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวเธอ! จำไว้ว่าถ้าไม่มีฉัน ป่านนี้แม่ของเธอคงตายไปนานแล้ว และตัวเธอเองก็คงเป็นแค่เด็กนั่งดริ๊งก์ไร้ค่าไปวันๆ! ฉันดึงเธอขึ้นมาให้สูง ให้เธอได้อยู่สุขสบาย แต่เธอกลับโหยหาพวกสวะข้างนอกนั่นเนี่ยนะ"

คำพูดที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ