บทที่ 134 รุ่งอรุณของสองเรา 2

รุ่งอรุณของสองเรา

"ไม่ไหม้หรอกครับ เตาตั้งเวลาไว้แล้ว" ธามกระซิบเสียงหวาน กอดรัดเอวเธอแน่นขึ้น

"ธามขอเติมพลังหน่อยสิ ตั้งแต่เมื่อคืนยังรู้สึกกอดแพรไม่เต็มอิ่มเลย"

"เมื่อคืนกอดจนแพรช้ำไปทั้งตัวแล้วยังไม่พออีกเหรอคะ" พระแพรค้อนขวับ แต่ก็ยอมปล่อยให้ชายหนุ่มกอดซบและซุกหน้าลงกับไหล่เนียนของเธออย่างย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ