บทที่ 14 เงาอดีต

เงาอดีต

แสงอรุณทอแสงรำไรผ่านม่านเนื้อดีสีหม่นในห้องนอนส่วนตัวของเตโช พระพายขยับกายอย่างยากลำบาก ความรู้สึกหนักอึ้งที่ศีรษะทุเลาลงบ้างจากฤทธิ์ยา แต่ความระบมที่กึ่งกลางกายและรอยตราตามผิวเนื้อกลับยิ่งเด่นชัดขึ้นในความทรงจำ เธอค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นนั่ง นึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่ซาตานร้ายอย่างเขากลับ...