บทที่ 20 หัวใจที่ไร้ที่พึ่ง

หัวใจที่ไร้ที่พึ่ง

พระพายหมุนตัววิ่งออกจากห้องทำงานไปโดยไม่รอฟังคำถากถางใดๆ อีก เธอวิ่งผ่านพนักงานที่เริ่มจับกลุ่มซุบซิบ วิ่งผ่านสายตาเหยียดหยามของนิศาที่ยืนยิ้มกริ่งอย่างผู้ชนะ เธอไม่ได้กดลิฟต์ แต่เลือกที่จะวิ่งลงบันไดหนีไฟเพื่อหลบหนีสายตาผู้คน ร่างบางทรุดลงนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่ที่ชานพักบันไดเพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ