บทที่ 64 การจากลาที่ไร้ร่องรอย (1)

การจากลาที่ไร้ร่องรอย

แสงอาทิตย์ยามเช้าที่ลอดผ่านม่านกรองแสงสีครีมเข้ามาในเพนต์เฮาส์ดูจะสว่างเจิดจ้าเกินความจำเป็นในสายตาของเตโช

เขาลืมตาขึ้นด้วยความรู้สึกที่เบาสบายอย่างประหลาด ความตึงเครียดที่เกาะกินหัวใจมาตลอดหลายเดือนดูจะเบาบางลงหลังจากผ่านมื้อเย็นและการเปิดใจเมื่อคืนนี้

เขายังจำสัมผัสแผ่วเ...