บทที่ 8 หยาดน้ำตาในห้องน้ำ (2) 18+

หยาดน้ำตาในห้องน้ำ (18+)

เสียงฝักบัวเรนชาวเวอร์ดังกึกก้องไปทั่วห้องน้ำหรูที่บุด้วยหินอ่อนสีดำสนิท สายน้ำเย็นจัดที่พุ่งทะลุผ่านอากาศไม่ได้ช่วยชำระล้างเพลิงแค้นในใจของ เตโช ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ตรงกันข้าม ความเย็นของน้ำกลับยิ่งทำให้เลือดในกายของเขาสูบฉีดพล่านจนร้อนรุ่มไปทั้งตัว

พระพายพยายามถดกายหนีจนแผ่นหลังบางแนบชิดกับผนังกระเบื้องที่เย็นเฉียบ สัมผัสเย็นเยือกจากผนังตัดกับความร้อนรุ่มจากสายตาคมกริบที่จ้องมองมาทำเอาเธอสั่นสะท้านไปถึงกระดูก มือบางที่เปียกปอนพยายามจะปกปิดร่างกายที่เปียกชุ่มจนชุดทำงานเนื้อบางแนบเนื้อ เผยให้เห็นทรวดทรงส่วนโค้งเว้าและยอดอกที่ชูชันท้าทายสายตาผ่านเนื้อผ้าที่กลายเป็นสีใสเพราะหยดน้ำ

"ปล่อย ฉันเจ็บ" เสียงหวานสั่นพร่าถูกกลืนหายไปกับเสียงน้ำที่ตกลงกระทบพื้น

เตโชไม่ฟังคำทัดทาน เขาขยับเข้าหาจนร่างกายแกร่งเบียดชิดกับร่างบาง มือหนาเพียงข้างเดียวรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือหัวแล้วกดตรึงกับผนังหินอ่อน แรงบีบมหาศาลตอกย้ำความเหนือกว่าและไร้ซึ่งทางสู้ ก่อนจะใช้มืออีกข้างเชยคางมนขึ้นอย่างแรงบังคับให้สบตาที่เต็มไปด้วยความหิวกระหายและโกรธแค้น

"เจ็บเหรอสิ่งที่เธอทำกับครอบครัวฉันมันเจ็บกว่านี้ร้อยเท่า" เตโชคำรามชิดริมฝีปากสั่นระริก

"ฉันไม่ได้ทำ ฉันไม่รู้เรื่องจริงๆ ปล่อยฉันเถอะนะคะ"

"โกหกเธอมันก็แค่ของเล่นที่ฉันซื้อมาอย่ามาทำตัวหยิ่งผยองใส่ฉัน"

เขาโน้มใบหน้าลงมาซุกไซ้ซอกคอขาวผ่องอย่างดุดัน บดจูบและขบเม้มเนื้อนิ่มอย่างรุนแรงจนเกิดรอยช้ำสีกุหลาบเด่นชัด พระพายครางประท้วงในลำคอ เสียงอื้ออึงที่แฝงไปด้วยความรู้สึกหวาดกลัวระคนซ่านสยิวที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้ มือหนาที่ว่างอยู่อีกข้างเริ่มรุกรานลูบไล้ไปตามสีข้าง บีบเฟ้นเอวคอดกิ่วก่อนจะเลื่อนลงไปใต้ชายกระโปรงที่เปียกโชก

"อื้อ! คุณเตโช อย่าทำตรงนั้น"

เธอสะดุ้งสุดตัวจนแผ่นหลังแอ่นโค้งเมื่อนิ้วแข็งแกร่งบดขยี้ลงบนจุดอ่อนไหวผ่านเนื้อผ้าแพนตี้เปียกชุ่ม เตโชกระชากอาภรณ์ที่เกะกะออกอย่างไม่ใยดีจนมันขาดวิ่นติดมือ ร่างกายเปลือยเปล่าปะทะกับสายน้ำเย็นและแผงอกแกร่งที่ร้อนจัด ผิวหนังที่เสียดสีกันท่ามกลางสายน้ำสร้างกระแสไฟฟ้าแปลกประหลาดลามเลียไปทั่วร่าง

"หึ ใจสั่นขนาดนี้ยังจะปฏิเสธอีกเหรอ" เตโชกระซิบเสียงพร่า

เขาอุ้มร่างบางขึ้นจนขาเรียวเกี่ยวรอบเอวสอบไว้แน่น ท่าทางที่ล่อแหลมทำให้หัวใจของพระพายเต้นระรัวจนแทบหลุดออกมาจากอก เตโชกดจูบจาบจ้วง ลิ้นร้อนรุกรานเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กอย่างโหยหา เสียงจูบเฉอะแฉะสลับกับเสียงครางหวานหูดังแข่งกับเสียงฝักบัว

"อา!! เตโช ไม่นะ"

"เรียกชื่อฉันสิพระพายเรียกให้ดังๆ"

เขาประคองสะโพกมนไว้มั่นก่อนจะกดร่างเธอลงมาสัมผัสกับความต้องการที่แข็งขึง พระพายสะดุ้งเฮือก ความคับแน่นที่รุกล้ำเข้ามาทำให้เธอต้องซบหน้าลงกับบ่ากว้าง เสียงครางระงมดังลั่นห้องน้ำเมื่อเขาเริ่มขยับโยกจังหวะที่หนักแน่นและเรียกร้อง

"อ๊ะ อ๊า เตโชอย่า อ่า"

"ซี๊ดดแน่นชะมัดนี่เหรอที่ว่าผ่านมาเยอะ" เตโชสบถคำรามในลำคออย่างพอใจ จังหวะกระแทกกระทั้นทวีความรุนแรงขึ้นจนน้ำที่ไหลจากฝักบัวกระเซ็นไปทั่วบริเวณ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสอดประสานกับเสียงครางต่ำอย่างพึงใจของเขา

เตโชบังคับให้เธอคุกเข่าลงต่อหน้าในท่าที่น่าอัปยศที่สุด มือหนากดกลุ่มผมที่เปียกชื้นของเธอไว้แน่นจนใบหน้าเนียนแหงนเงยสบตาเขา แววตาของเขาเต็มไปด้วยอำนาจที่เหนือกว่าและไฟแค้นที่ไม่มีวันดับ

"ปรนนิบัติฉันเหมือนที่เธอเคยทำกับแขกพวกนั้นในคลับสิพระพาย" เขาเค้นเสียงบอกพลางหอบหายใจถี่รัว สายตาคมกริบไล่มองร่างกายเปลือยเปล่าที่สั่นเทาอยู่แทบเท้า

พระพายส่ายหน้าจนหยดน้ำสะบัดไปทั่ว เธอกัดริมฝีปากจนห่อเลือด รวบรวมเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ถลึงตาตอบกลับคนใจร้ายทั้งน้ำตา

"ฉันไม่เคยทำ ฉันไม่เคยใช้ร่างกายแลกเงินสกปรกจากใครทั้งนั้น อย่าเอาความคิดต่ำๆ ของคุณมาตัดสินฉัน" เธอตะคอกกลับด้วยเสียงที่สั่นเครือ แต่มันแฝงไปด้วยความทะนงในศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด

เตโชชะงักไปเพียงครู่ ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะเยาะในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่เย็นเยียบจนพระพายรู้สึกหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ

"หึ!!! ฮ่าๆๆ! ปากดีเหลือเกินนะพระพาย" เขาโน้มตัวลงมาหา จนปลายจมูกแทบจะชนกัน

"ไม่เคยงั้นเหรอ แล้วเงินที่รักษาแม่ของเธอเอามาจากไหน อย่ามาทำเป็นนางเอกผู้บริสุทธิ์หน่อยเลย เพราะยิ่งเธอดิ้นรน ฉันยิ่งอยากจะบดขยี้เธอให้จมดิน"

"อ๊ะ อื้อออ"

คำพูดร้ายกาจของเตโชถูกกลืนหายไปพร้อมกับศักดิ์ศรีที่ถูกเหยียบย่ำจนจมดิน เมื่อเขาจับกลุ่มผมที่เปียกชื้นของเธอไว้แน่น บังคับให้ใบหน้าเนียนเงยรับความต้องการที่แข็งขึงและร้อนจัดที่ยัดเยียดเข้ามาในโพรงปากอิ่มในคราวเดียว

พระพายเบิกตาโพลงด้วยความตกใจและอัปยศ ความคับแน่นรุกล้ำเข้ามาจนเกือบสุดโคน สร้างความรู้สึกจุกเสียดและคลื่นไส้จนเธอเผลอเอามือยันหน้าขาแกร่งไว้แน่นเพื่อพยุงตัว ท่าทางที่ต้องคุกเข่าอยู่แทบเท้าเขา ท่ามกลางสายน้ำที่ยังคงไหลรินลงมากระทบตัว คือความอัปยศที่สุดในชีวิตของคุณหนูผู้สูงศักดิ์

"ซี๊ดดดอย่างนั้นแหละพระพายทำหน้าที่ของของเล่นที่ฉันซื้อมาให้ดี" เตโชสบถหอบพร่า เสียงของเขาแหบพร่าด้วยความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วกาย มือหนาขยุ้มผมเธอแน่นขึ้น บังคับจังหวะเดินหน้าถอยหลังอย่างเอาแต่ใจ

"ฮึก อื้อ" เสียงสะอื้นหวานหูผสมปนเปไปกับเสียงหอบสั่น พระพายไม่ใช่นางเอกในนิยายที่จะปฏิเสธได้ สัญชาตญาณการเอาตัวรอดและความหวาดกลัวต่อพายุแค้นของคนตรงหน้าบังคับให้ริมฝีปากอิ่มสั่นระริกจำต้องขยับปรนเปรอให้แก่ปีศาจร้าย

รสชาติของน้ำตาที่ไหลลงมาปนกับน้ำจากฝักบัวและรสสัมผัสที่แสนป่าเถื่อนสร้างความสับสนปั่นป่วนในอก ทุกครั้งที่เขาขยับกระแทกกระทั้นเข้ามาลึก คือการตอกย้ำความเหนือกว่าและขยี้ศักดิ์ศรีของเธอให้แหลกลาญ แต่ในขณะเดียวกัน ความร้อนรุ่มที่สัมผัสได้กลับปลุกเร้าอารมณ์บางอย่างที่เร้นลึกในตัวเธออย่างน่าประหลาด

"อื้มมม ดี ดีมาก" เตโชครางต่ำอย่างพึงใจ บทลงโทษที่แสนป่าเถื่อนและวาบหวามดำเนินไปไม่หยุดหย่อน ท่ามกลางเสียงน้ำที่ตกกระทบพื้นหินอ่อนและเสียงหอบหายใจรวยรินของคนทั้งคู่ที่ไม่อาจต้านทานแรงปรารถนาได้อีกต่อไป

พายุราคะในห้องน้ำแห่งนี้ยังคงโหมกระหน่ำอย่างไม่มีทีท่าว่าจะสงบลง ทิ้งไว้เพียงหยาดน้ำตาและความอัปยศที่กัดกินหัวใจของพระพาย

เตโชกระชากร่างบางให้ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ก่อนจะหมุนตัวเธอให้หันหลังแนบชิดกับผนังห้องน้ำที่เย็นเฉียบ เขาประกบกายเข้าหาจากทางด้านหลัง บดเบียดความแข็งขึงเข้ากับสะโพกมนอย่างรุนแรงจนพระพายเผลอแอ่นกายรับสัมผัสอย่างลืมตัว

"อื้อ คุณเตโช พาย ไม่ไหวแล้ว"

"จำไว้ว่าเธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ"

เขาจับขาเรียวข้างหนึ่งให้ยกขึ้นพาดวงแขนแกร่ง ก่อนจะแทรกกายรุกล้ำเข้ามาในคราวเดียวจนสุดทางรัก

"อ๊าาาาา!" พระพายกรีดร้องสุดเสียง ร่างกายสั่นระริกราวกับจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ความคับแน่นและรุ่มร้อนซ่านไปทั่วท้องน้อย ทุกจังหวะที่เขาขยับกระแทกกระทั้นคือความป่าเถื่อนที่ผสมปนเปไปกับความเสียวซ่านที่น่าละอาย มือบางขูดไปบนผนังหินอ่อนเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว

"อืมมม แน่นชะมัด นี่ขนาดเถียงว่าไม่เคยนะ" เตโชสบถหอบพร่า ลมหายใจร้อนรดรินอยู่ข้างใบหูที่แดงซ่าน เขาก้มลงขบเม้มไหล่บางจนเกิดรอยฟัน ขณะที่มือหนาบีบเค้นเต้าทรวงที่แกว่งไกวตามจังหวะรักอย่างเมามัน

เสียงเนื้อกระทบเนื้อ

'ตับ ตับ' ดังสะท้อนไปทั่วห้องสี่เหลี่ยม ผสานกับเสียงน้ำที่ไหลเชี่ยวและเสียงครางระงมของคนทั้งคู่ที่ไม่อาจต้านทานแรงปรารถนาได้อีกต่อไป พายุราคะโหมกระหน่ำจนพระพายแทบจะหมดสติคาอ้อมแขนที่แข็งแกร่งดั่งปลอกเหล็ก

กว่าทุกอย่างจะจบลง ทิ้งไว้เพียงเสียงหอบหายใจรวยรินท่ามกลางไอหมอกของสายน้ำ เตโชผละออกอย่างเย็นชา ทิ้งให้ร่างที่ไร้เรี่ยวแรงทรุดลงบนพื้นห้องน้ำอย่างไม่ใยดี